سازگاری الکترومغناطیسی در سامانه ‏های فضایی (بخش اول)

نوع مقاله: علمی- ترویجی

نویسنده

چکیده

سازگاری الکترومغناطیسی (EMC)، یکی از مباحث ویژه در علم مهندسی الکترونیک و مخابرات است و عملکرد صحیح سیستمها، منوط به رعایت الزامات مربوطه است. این موضوع در سامانه‏های فضایی، اهمیت مضاعفی پیدا می‏کند. در این مقاله، بخش اول از یک نوشتار دو قسمتی پیرامون مبحث سازگاری الکترومغناطیسی در سامانه‏های فضایی ارائه شده است. اهمیت و ضرورت پرداختن به این موضوع و لزوم در نظرگرفتن ملاحظات مربوطه از ابتدایی‏ترین فازهای طراحی بیان شده است. به حوزه‏های مختلف EMC از جمله: منابع نویز، روشهای انتقال نویز و روشهای ایمن‏سازی در برابر آن اشاره شده است. مهمترین استانداردهای جهانی در حوزه EMC و بطور خاص، استانداردهای نظامی و فضایی معرفی شده‏اند. اقدامات سیستمی مورد نیاز و همچنین ملاحظات و توصیه‏های طراحی در سطح سیستم بیان شده‏اند. این موارد شامل روشها و ملاحظات زمین‏سازی، مسائل مربوط به حفاظ‏سازی (یا شیلدسازی) از جمله: اثر بخشی حفاظ، پدیده تشدید، جاذبها و درزبندهای EMC و ملاحظات مربوط به «کابلها و کانکتورها» است.

کلیدواژه‌ها